K-nestje, 2026

Zondagavond 8 februari was alles rustig, Tammy lag heerlijk te slapen bij ons op de slaapkamer, dus ook wij met een gerust gevoel naar bed.



Totdat we om 23.10 overeind schoten omdat we een kitten hoorden piepen! Een kitten? Huh?
En ja hoor wat bleek, Tammy was gewoon heel rustig aan haar bevalling begonnen. Geen onrust, geen gedraai, nee hup, gelijk een kitten neerleggen.
Dus ben ik er voor de vorm bij gaan zitten, maar mevrouw had het allemaal prima in de hand. Binnen vijf kwartier lagen er vijf kittens tegen Tammy aangenesteld.
Na alles nagekeken te hebben, moeder en kinders met rust gelaten en zelf ook weer naar bed gegaan.

Helaas bleek de volgende ochtend dat een van de kittens ‘s nachts waarschijnlijk onder Tammy terecht was gekomen, want het was helemaal slap (geen spierspanning meer) en alleen nog maar zachtjes aan het piepen. We hebben nog geprobeerd het te redden, maar hij stierf een uur later. Dit soort dingen gebeuren, maar het blijft altijd heel verdrietig. Dus nu hebben we vier kittens en een sterretje.